Η Άννα, φοιτήτρια του τμήματος Διοίκησης Επιχειρήσεων και Οργανισμών (ΔΕΟ) στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, συμμετείχε ως μαθήτρια Β’ και Γ’ Γυμνασίου στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα The Tipping Point. Συνομιλεί με μέλος της ομάδας μας και μοιράζεται όσα έχει κρατήσει από τη συμμετοχή της, αναδεικνύοντας πώς αυτή η εμπειρία διαμόρφωσε την εξέλιξη της.
Μιλώντας αρχικά για τις σπουδές της, αναφέρει ότι είναι ικανοποιημένη από την επιλογή του τμήματος σπουδών και συμμετέχει ενεργά στις διαλέξεις, θέτοντας ερωτήματα, όπως έκανε κάποτε ως μαθήτρια. Αυτό που της έκανε εντύπωση, όπως αναφέρει, είναι ότι αρκετοί/ές συμφοιτητές/τριές της γνωρίζουν το The Tipping Point - της έχουν πει χαρακτηριστικά “είχαμε κάνει κι εμείς!”.
Η πρώτη της επαφή με το The Tipping Point έγινε κατά τη διάρκεια της πρώτης καραντίνας στην πανδημία COVID-19. Σε μία περίοδο όπου η συναναστροφή με ανθρώπους είχε σχεδόν χαθεί, μας λέει ότι το πρόγραμμα λειτούργησε για εκείνη σαν ένα “παράθυρο στον κόσμο”. Όπως αναφέρει, “προς τις τελευταίες τάξεις του Λυκείου κοιτάς πίσω και καταλαβαίνεις πως χρειαζόσουν βοήθεια νωρίτερα, χωρίς να το ξέρεις - δηλαδή το Τhe Tipping Point μας εξήγησε βήμα-βήμα τι θα μπορούσαμε να κάνουμε και βέβαια πως θα ήμασταν στο μέλλον.” Αυτό που θυμάται έντονα από το πρόγραμμα είναι πόσο της άρεσε να γνωρίζει τόσους διαφορετικούς ανθρώπους μέσα σε μία σχολική χρονιά - ανθρώπους που “νοιάζονταν και εξηγούσαν βήμα-βήμα το επάγγελμά τους”, λέει χαρακτηριστικά.
Όταν οι μέντορες έδιναν στην Άννα και τους/τις συμμαθητές/τριές της παραδείγματα από την καθημερινότητά τους, δημιουργούσαν εικόνες που τους βοηθούσαν να φανταστούν τον εαυτό τους στο αντίστοιχο επάγγελμα. Συγκεκριμένα, εκτίμησε πολύ τη λεπτομέρεια και τη σαφήνεια με την οποία οι μέντορες μιλούσαν για την επαγγελματική τους πορεία, ανατρέχοντας σε εκείνη τη συνεδρία με μέντορα Οικονομολόγο, μετά την οποία είπε “θα μπορούσα να σκεφτώ τον εαυτό μου μέσα σε αυτό”.
Μεγαλώνοντας σε ένα μικρό χωριό, η Άννα εξηγεί ότι βίωσε από πρώτο χέρι τι σημαίνει το να έχεις περιορισμένη πρόσβαση σε ευκαιρίες και ερεθίσματα. Η συμμετοχή της στο The Tipping Point, όπως περιγράφει, ήταν η μοναδική ευκαιρία που είχε να γνωρίσει επαγγελματίες πρόθυμους/ες να την συμβουλεύσουν για το μέλλον της, να της μιλήσουν για τις δυνατότητες που προσφέρει ένα επάγγελμα, τις απαιτήσεις ή τις δυσκολίες του. Αναφερόμενη στο παράδειγμα της μέντορα που εργάζεται στα Οικονομικά, η Άννα εξηγεί ότι μέσα από τη συζήτησή τους ενημερώθηκε για τις περιόδους κατά τις οποίες ο κλάδος έχει περισσότερο όγκο εργασίας, μαθαίνοντας παράλληλα πώς κάποιος επαγγελματίας ανταποκρίνεται αποτελεσματικά σε αυτή την πρόκληση. Αναδεικνύοντας αυτό το παράδειγμα, η Άννα τονίζει ότι “η συμμετοχή στο The Tipping Point είναι ό,τι πιο κοντινό υπάρχει στο να συναντήσεις το μελλοντικό σου εαυτό”.
Η συμμετοχή της στο πρόγραμμα λειτούργησε καταλυτικά στο να επιλέξει τι θα σπουδάσει. Αν και πάντα της άρεσαν περισσότερα από ένα αντικείμενα, μέσα από τις συζητήσεις με τους/τις μέντορες άρχισε να καταλαβαίνει ότι μπορεί να συνδυάσει τα ταλέντα και τα ενδιαφέροντά της χωρίς να περιορίζεται. Η ίδια σκέφτεται σήμερα πώς θα μπορούσε να συνδυάσει τα οικονομικά με την πληροφορική, ώστε να ενισχύσει το επαγγελματικό της προφίλ στη σύγχρονη αγορά εργασίας, όπως επισημαίνει.
Το σημαντικότερο, όμως για την ίδια δεν ήταν απλώς η πληροφόρηση για τα επαγγέλματα. Ήταν η αλλαγή τρόπου σκέψης στο πώς βλέπει τα επαγγέλματα. Θυμάται χαρακτηριστικά τη συμβουλή μιας μέντορα: να επιλέξει αυτό που αγαπά και όχι αυτό που απλώς αποφέρει χρήματα. Μια φράση που τότε ίσως δεν είχε πλήρως κατανοήσει, αλλά σήμερα νιώθει ότι καθόρισε τον τρόπο με τον οποίο βλέπει τη ζωή και το μέλλον της. Για την Άννα είναι σημαντικό το επάγγελμα να σου δίνει χαρά και νόημα. Ένα επάγγελμα που σε βαραίνει, όπως λέει, μπορεί να σε εξαντλήσει ψυχικά, ακόμη κι αν προσφέρει οικονομική ασφάλεια.
Ως φοιτήτρια στην Αθήνα βλέπει τη σχολή ως έναν δημιουργικό χώρο εξέλιξης στοχεύοντας να δίνει τον καλύτερό της εαυτό σε κάθε μάθημα. Αν και αγαπά την Αθήνα, αναφέρει ότι κάποια στιγμή θέλει να επιστρέψει στην Καλαμάτα φέρνοντας πίσω στον τόπο της τις εμπειρίες και τις γνώσεις που θα έχει αποκτήσει μέσα από τις σπουδές της ή και ένα μεταπτυχιακό στο εξωτερικό.
Αν έπρεπε να δώσει μία συμβουλή σε έναν μαθητή ή μια μαθήτρια που συμμετέχει στο The Tipping Point, θα ήταν να αξιοποιούν κάθε ευκαιρία που προσφέρει αυτή η εμπειρία - να ρωτούν, να παρατηρούν και να δίνουν σημασία ακόμη και στις πιο μικρές λεπτομέρειες που μοιράζονται οι μέντορες. Για την ίδια, η πιο ουσιαστική ερώτηση δεν ήταν ποτέ “τι μισθό παίρνετε;”, αλλά “πώς είναι μια μέρα στη δουλειά σας;”. Εκεί κρύβεται η αλήθεια, όπως λέει η ίδια.
Ευχαριστούμε πολύ την Άννα για όλα όσα μοιράστηκε μαζί μας.
