Η Σόνια, η οποία φέτος αποφοίτησε από το Μουσικό Σχολείο Ζακύνθου, κατάλαβε από νωρίς ότι στη ζωή οφείλεις να ακολουθείς αυτό που αγαπάς και “να είσαι καλός σε αυτό”, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά.
Συζητήσαμε μαζί της σχετικά με τη συμμετοχή της στο πρόγραμμα “Mental Health: an in-school approach”, και μοιραζόμαστε όλα όσα μας μετέφερε. Η συζήτηση ξεκίνησε με την αγάπη της για τη μουσική. Τραγουδάει από μικρή και στοχεύει να σπουδάσει Μουσικολογία στην Κέρκυρα. Όσο πλησιάζει η αποφοίτησή της, συχνά σκέφτεται “τι είναι αυτό που μου δίνει κίνητρο;”, “τι θα συναντήσω εκεί έξω;”, και εκεί ακριβώς είναι που αρχίζει να εξιστορεί τη συμμετοχή της στο πρόγραμμα.
Θυμάται ότι στην πρώτη live ομαδική συνεδρία που συμμετείχε με μέντορα ψυχολόγο, ήταν αγχωμένη, όπως και άλλοι/ες συμμαθητές/τριες της. Ήταν πρωτόγνωρο να συνομιλούν με έναν άγνωστο άνθρωπο στην τάξη και να τον συμβουλεύονται, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει. Σύντομα όμως, ένιωσε άνετα να θέσει ελεύθερα τις απορίες της, τις οποίες προετοίμαζε με τους/τις συμμαθητές/τριες της εκ των προτέρων, συζητώντας με την εκπαιδευτικό τους.
Η Σόνια που στην αρχή ένιωθε άγχος να μιλήσει με έναν άνθρωπο που δεν γνωρίζει, δίνει μια συμβουλή στους/στις συνομηλίκους/ες της “να μην ντρέπεσαι να ρωτήσεις καθόλου και ό,τι ακούς να το αποθηκεύεις ως πληροφορία, γιατί πραγματικά είναι για το όφελός σου. Και έπειτα να ακολουθήσεις ό,τι σου αρέσει πραγματικά πιο πολύ και να μαθαίνεις. Ό,τι πληροφορία υπάρχει να την κρατάς”.
Συνεχίζοντας τη συζήτηση, η Σόνια αναφέρει ότι κατά τη διάρκεια του προγράμματος, μετά από την αλληλεπίδραση με κάθε μέντορα συζητούσε με συμμαθητές/τριες της όσα έμαθαν. Αυτές οι “καινούργιες πληροφορίες”, όπως αναφέρει, πυροδοτούσαν περισσότερες συζητήσεις μεταξύ τους. Ιδιαίτερα στη συζήτηση με μέντορα ψυχολόγο τους άρεσε που εμβάθυναν στη συνεργασία και τη σχέση μας με τους άλλους. Αυτή η εμπειρία έκανε τη Σόνια να αναλογίζεται πώς συμπεριφέρεται τόσο η ίδια όσο και οι άλλοι γύρω της, ενισχύοντας την αυτογνωσία της, την κατανόηση και τον σεβασμό προς τους άλλους.
Αυτό που αναφέρει επανειλημμένα είναι ότι κάθε συζήτηση με μέντορα της έδινε κάτι να σκεφτεί, της πρόσφερε μια “πολύ όμορφη καθοδήγηση”. Δεν παραλείπει να τονίσει και την ευγνωμοσύνη που νιώθει για την καθηγήτριά τους, η οποία υλοποίησε το πρόγραμμα στο σχολείο τους για πρώτη φορά - “τρέχει συνέχεια για εμάς, και θα έπρεπε όλοι οι εκπαιδευτικοί να είναι έτσι για τα παιδιά. Πραγματικά δίνει τον καλύτερο της εαυτό κάνει τα πάντα για το σχολείο και τη δουλειά της”, λέει χαρακτηριστικά.
Για τη Σόνια αυτή η πρωτόγνωρη εμπειρία ήταν μια ευκαιρία να γνωρίσει πώς είναι ο κόσμος μετά το σχολείο. Τόσο εκεόνη, όσο και οι συμμαθητές/τριές της βρίσκονταν σε μια διαδικασία αναζήτησης και αποζητούσαν να λάβουν πληροφορίες που θα τους βοηθήσουν να διαμορφώσουν το μέλλον τους.
Σε αυτό το πλαίσιο, οι μέντορες για την ίδια ήταν σαν κάποιοι “πολύ κοντινοί μας άνθρωποι που μας νοιάζονται και μας συμβουλεύουν”, όπως λέει. Συγκεκριμένα, τονίζει ότι “η συμμετοχή μου στο πρόγραμμα ήταν ο καταλληλότερος τρόπος για να μάθω τα θετικά και τα αρνητικά ενός επαγγέλματος, καθώς και τις δεξιότητες που χρειάζονται για να γίνεις πραγματικά καλός σε αυτό από τους ίδιους τους επαγγελματίες που το ασκούν”.
Αυτό που κράτησε για το τέλος είναι το αποτύπωμα του προγράμματος στον τρόπο σκέψης της. Σύμφωνα με τη Σόνια, “κάθε φορά που τελείωνε μια live ομαδική συνεδρία έλεγα ότι πρέπει να αλλάξω τον τρόπο που σκέφτομαι, δηλαδή ότι ο χρόνος περνάει και θα πρέπει να κάνεις πράγματα για τον εαυτό σου, να προσπαθείς για τον εαυτό σου και να κάνεις το υγιές, το αληθινό. Εκεί με επηρέασε περισσότερο, στον τρόπο που σκέφτομαι”. Αναφέρει ότι προσπαθεί να εφαρμόζει όσα έμαθε, να συνεργάζεται αρμονικά με μεγαλύτερη κατανόηση για τους ανθρώπους γύρω της και, σύμφωνα με την ίδια, να στοχεύει σε “όμορφα πράγματα, όχι καταναγκαστικά, αλλά επειδή αγαπάς τον εαυτό σου και του το δείχνεις”.
Ευχαρίστησε την ομάδα μας για τη δυνατότητα που της έδωσε να συμμετέχει στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα λέγοντας ότι “συνεργάζονται πολλοί άνθρωποι στο The Tipping Point για να έχουμε εμείς κάτι όμορφο, για ένα κοινό καλό. Δίνουν βοήθεια στους ανθρώπους και μακάρι να μπορέσω κάποτε να το κάνω κι εγώ. Είναι τρελό να σκέφτεσαι πως αυτό που κάνεις εσύ στη Ζάκυνθο μέσω του προγράμματος το κάνει κι ένα παιδί σε άλλο σχολείο πιο μακριά από εδώ. Είναι τρομερά σημαντικό έργο. Έχει καρπούς όλος ο κόπος που βάζετε, βοηθάει!”.
Ευχαριστούμε πολύ τη Σόνια για όσα μοιράστηκε σε αυτή τη συζήτηση. Η ιστορία της μας υπενθυμίζει ότι, όταν ένας νέος άνθρωπος αποκτά πρόσβαση σε γνώση και έμπνευση που γίνεται εφόδιο για το μέλλον, μπορεί να χαράξει την πορεία του με αυτοπεποίθηση.
